بوم: شکل بوم اصلی یک بیل مکانیکی با سطل به طور کلی منحنی است، که آن را قادر می سازد تا به طور موثر خاک زیر سطح کار را حفر کند. در مقابل، بوم اصلی یک بیل مکانیکی از نوع سطلی به طور کلی مستقیم است و به آن اجازه می دهد خاک بالای سطح کار را بهتر حفر کند. ساختار آن معمولا جعبه ای شکل است که دارای دو صفحه پوششی بالا و پایین و دو صفحه دیوار جانبی است. نقطه اتصال بین براکت دوربین، آستین صندلی بوم است که به میله سیلندر بوم اصلی متصل می شود. محل اتصال بوم اصلی و سیلندر میانی، گوشواره سیلندر میانی و نقطه اتصال بوم اصلی و بازوی کوچک، پین بوم است.
قلاب گودال: قلاب گودال بیل مکانیکی معمولاً یک قطعه جوش داده شده متقارن چپ به راست، با عرض مساوی، مستقیم و یکپارچه از نوع جعبه بسته است.
فرم ساختاری
بوم و دیپر جامد نیستند اما ساختاری جعبه ای شکل دارند. یعنی سطح مقطع با جوش دادن چهار صفحه فولادی به شکل مستطیل شکل می گیرد که هیچ چیزی در وسط آن وجود ندارد. فولاد از نظر استحکام، سفتی، مقاومت در برابر خستگی، ماشین کاری و صرفه جویی مناسب ترین ماده برای بازوی متحرک بیل مکانیکی است. ارتفاع مقطع بوم و دیپر نباید خیلی زیاد باشد و همچنین باید مقاومت پیچشی را تضمین کند. ساختار جعبه ای شکل از نظر مقاومت خمشی معادل دو تیر I در کنار هم است در حالی که مقاومت پیچشی بهتر از مجموع دو تیر I مجزا است.
اصل کار بوم و دیپر
دستگاه کار بیل مکانیکی از اصل مکانیسم پیوند پیروی می کند و حرکت هر قسمت از طریق گسترش و انقباض سیلندرهای روغن تحقق می یابد. اجزای دستگاه کار بازوی سطل همگی توسط لولا به هم متصل شده اند و اقدامات مختلفی در حین حفاری از طریق تغییرات در حرکت هر سیلندر روغن حاصل می شود.
بوم: نقطه لولای پایینی بوم به گوش اتصال روی میز گردان متصل است و توسط سیلندر روغن بوم پشتیبانی می شود. با تغییر کورس این سیلندر روغن، بوم می تواند حول نقطه لولای پایینی خود بچرخد و بالا و پایین شود.
دیپر: دیپر به انتهای بالایی بوم لولا شده است و حرکت سیلندر روغن دیپر نصب شده در صفحه بالایی تیر بوم می تواند تغییر کند و به دیپر اجازه می دهد تا اطراف نقطه لولا انتهای بالایی بوم بچرخد.